غالباً در بين دلسوزان نظام و انقلاب و طرفداران آرمانهاي اصيل انقلاب اسلامي (غير از آنان كه بي تفاوت هستند) دو نگاه وجود دارد:
· نگاه اول:
احمدي نژاد استثناي مسلم تاريخ است و آنچه كه انجام مي دهد عين حقيقت و عدالت است، نگاه چپ به او ضديت با انقلاب و نظام است و انتقاد از او و يارانش اشتباهي تاريخي و استراتژيك است و براي انقلاب گران تمام خواهد شد.
احمدي نژاد اگر ضعفي هم دارد يا اشتباهي از وي سر مي زند، از او بايد تعريف كرد و انتقاد علني نكرد چون مكتب امام را احياء كرده است و اهداف انقلاب بسته به اين موضوع است.
مصلحت انقلاب چنين اقتضاء مي كند كه از ضعف هايش چشم پوشي كنيم و تكرار انتقادات و مواجه شدن او با مخالفتها و تذكرات طرفداران اوليه اش باعث نا اميدي و ياس طرفداران وي و مردم عدالت دوست و اميدوار به حكومت اسلامي مي شود.
· نگاه دوم:
احمدي نژاد معجزه نيست! احمدي نژاد اعجوبه نيست! احمدي نژاد معصوم نيست و استثناي نامكرر تاريخ نيست!
احمدي نژاد يكي از فرزندان مكتب روح الله است، يكي از آن ميليونهايي كه انقلاب امام و مردم تربيت كرد و بنا بود كه اين ميليونها تا "فتح سنگرهاي كليدي جهان" از پاي ننشينند و بر هر چه ظلم و ستم و نابرابري و بيداد خروش برآورند.
اما زمانه طور ديگر رقم خورد و همفكران و همسنگران احمدي نژاد به خاطر سياست هاي غلط و ناراستي و انحراف مسئولين و عدم پايبندي شان به راه امام و رهبري بريدند و ساكت شدند و گم شدند و فراموش شدند و كمرنگ شدند و منزوي شدند و نااميد شدند و رفتند و نيامدند و احمدي نژاد نشدند!
(و سياست و مصلحت چه ها كه بر سر ما نياورد و چقدر از احمدي نژادهايمان كه شهيد و كشته سياستمان نشدند و اگر نبود پير خراسان كه فرياد زد و استوار ماند و اميدمان بخشيد الآن اسم و رسمي از اين مكتب نمي ماند و پس از سه دهه احياء نمي شد)
در اين نگاه چنين است كه احمدي نژادها زنده هستند و احمدي نژاد تنها نيست، پس بايد به فكر احمدي نژادهاي بعدي بود كه تربيت شوند و متصدي امور شوند و نگذاشت اين ريسمان پاره شود و اين راه منقطع شود.
سكوت نكردن ما بر انحرافات و تذكر و هشدار به اين احمدي نژاد و دوستانش راه را بر احمدي نژادهاي بعدي هموارتر و روشن تر مي كند و نيز مردم را در شناخت آنان بهتر ياري مي دهد.
و در اين نگاه بايد احمدي نژاد و رجايي بعدي را تربيت كنيم تا احمدي نژاد كنوني جمله ي معترضه تاريخ انقلاب نباشد. و به اين بيانديشيم كه قرار است احمدي نژادها بيايند و بروند و مي خواهيم هزار احمدي نژاد ديگر تربيت كنيم، يكي از ديگري قوي تر و كارآمدتر و موثرتر تا اين راه ادامه يابد.
و با اين نگاه امان به تفكرات ليبراليستي و غرب زده و... ندهيم نه با نگاه سكوت يا تمجيد بي محل و بيش از اندازه و تسامحي.
احمدي نژادها در راهند، چراغ ها را روشن كنيم و مسير را هموار تا احمدي نژاد بعدي " احمد" نژادتر باشد!
*** *** ***
نگاه دوم خيلي از ابهامات را حل مي كند و مرز انتقاد و تخريب و حمايت و دلسوزي را با دشمني و كينه ورزي را مشخص مي كند. اگر اين نگاه در ميان طرفين حاكم باشد اعتماد دو طرفه نيز بر قرار است و انتقاد و تذكر راه خويش را مي يابد و شنيده مي شود و بنيانگذار هيچ بغض و كينه اي هم نمي شود.
*** *** ***
چند سئوال:
1. در صورت عدم توفيق و ضعف دولت در اهداف و آرمانها و شعارهايش در حالت اول چه اتفاقي مي افتد و ملت چگونه قضاوت مي كند و در حالت دوم چه اتفاقي مي افتد؟
2. بزرگترين خدمت به دولت احمدي نژاد چيست؟ چگونه بايد احمدي نژاد را ياري كنيم؟
3. فرض كنيم كه چند صد سال از تاريخ پيش رفته ايم و از وراي يك تاريخ به عملكرد امروزمان مي نگريم! آيا احتمال دارد كه امروزمان را در اين گوي جهان نما چنين ببينيم كه يك مكتب و حركت مقدس فداي تعصب بيش از حد و شخص محوري تفكر ما شده است؟ فقط به خاطر اينكه بر ضعف هايش سكوت كرديم و نگفتيم و بزرگ شد و آفت آن شد! و هر اصلاحي به سبب اين تلقي خاموش شد و اعتمادها سلب شد، انحرافات ادامه يافت تا سر از بيراهه ها در آورديم؟! وخودي ها غير خودي شدند و باز بريدند و رفتند و گم شدند فراموش شدند و رها شدند و رفتند و نيامدند و...
4. آيا افزايش محبوبيت احمدي نژاد وظيفه ماست؟ طلاب و روحانيون، دانشجويان، اقشار فرهيخته و فرهنگي، روشنفكران، اصحاب رسانه، اهالي فرهنگ و سياست و... رسالتشان در تعامل با آقاي احمدي نژاد تعريف مي شود يا در قبال مفاهيم بالاتري چون عدالت و خدمت به مردم و آرمانهاي ديگر انقلاب؟
